सरोजिनी नायडू

सरोजिनी नायडू (पूर्वाश्रमीच्या चट्टोपाध्याय) (१३ फेब्रुवारी १८७९—२ मार्च १९४९) या एक राजकीय कार्यकर्त्या आणि कवयित्री होत्या. नागरी हक्क, महिला मुक्ती आणि साम्राज्यवाद विरोधी विचारांच्या समर्थक, वसाहतवादी राजवटीपासून भारताच्या स्वातंत्र्याच्या लढ्यात त्या एक महत्त्वाची व्यक्ती होत्या. नायडू यांच्या कवितांमुळे त्यांना 'भारताची नाइटिंगेल' किंवा 'भारत कोकिला' ही उपाधी महात्मा गांधी यांच्याकडून मिळाली. यामागे त्यांच्या कवितेतील रंग, प्रतिमा आणि गीतात्मक गुणवत्ता ही कारणे होती.



हैदराबादमधील बंगाली कुटुंबात जन्मलेल्या चट्टोपाध्याय यांचे शिक्षण मद्रास, लंडन आणि केंब्रिजमध्ये झाले. इंग्लंडमध्‍ये राहिल्‍यानंतर, जिथं त्यांनी मताधिकारवादी म्हणून काम केलं, त्या ब्रिटिश राजवटीपासून भारताच्या स्वातंत्र्यासाठी भारतीय राष्ट्रीय काँग्रेसच्या चळवळीकडे आकर्षित झाल्या. त्या भारतीय राष्ट्रवादी चळवळीचा एक भाग बनल्या आणि महात्मा गांधी आणि त्यांच्या स्वराज्याच्या कल्पनेच्या अनुयायी बनल्या. त्यांनी 1898 मध्ये गोविंदराजुलू नायडू, एक सामान्य चिकित्सक यांच्याशी विवाह केला. 1925 मध्ये त्यांची भारतीय राष्ट्रीय काँग्रेसच्या अध्यक्षपदी नियुक्ती झाली आणि नंतर 1947 मध्ये त्या संयुक्त प्रांताच्या राज्यपाल झाल्या. त्या भारताच्या वर्चस्वात राज्यपाल पद धारण करणारी पहिल्या महिला बनल्या.

नायडूंच्या कवितेत लहान मुलांच्या कविता आणि देशभक्ती, प्रणय आणि शोकांतिका यासह अधिक गंभीर विषयांवर लिहिलेल्या दोन्ही कवितांचा समावेश आहे. 1912 मध्ये प्रकाशित, "इन द बाजार्स ऑफ हैदराबाद" ही त्यांची सर्वात लोकप्रिय कविता आहे. 2 मार्च 1949 रोजी हृदयविकाराच्या झटक्याने त्यांचा मृत्यू झाला.

विकिपीडियावर संपूर्ण लेख वाचा →