रामचंद्र यादव(अंदाजे १२७१-१३११), ज्यांना रामदेव म्हणूनही ओळखले जाते, हे भारतातील दख्खन प्रदेशातील सेऊना (यादव) राजवंशाचे शासक होते. त्यांनी राजधानी देवगिरी येथे बंड करून आपला चुलतभाऊ अम्माना यादव याच्याकडून सिंहासन बळकावले. त्यांनी परमार, वाघेल, होयसळ आणि काकतीय यांसारख्या आपल्या शेजारी राष्ट्रांशी युद्ध करून यादव साम्राज्याचा विस्तार केला.
इ.स. १२९६ मध्ये, त्याला दिल्ली सल्तनतीकडून झालेल्या मुस्लिम आक्रमणाचा सामना करावा लागला आणि अलाउद्दीन खलजीला वार्षिक खंडणी देण्यास भाग पाडले गेले. इ.स. १३०३-१३०४ मध्ये त्याने खंडणी देणे बंद केल्यावर, अलाउद्दीनने सुमारे १३०८ मध्ये त्याला जिंकण्यासाठी आपला गुलाम-सेनापती मलिक काफूरच्या नेतृत्वाखाली सैन्य पाठवले आणि यादवांना दिल्ली सल्तनतीचे मांडलिक बनण्यास भाग पाडले. त्यानंतर, रामचंद्राने अलाउद्दीनची एक निष्ठावान मांडलिक म्हणून सेवा केली आणि त्याच्या सैन्याला काकतीय व होयसळांचा पराभव करण्यास मदत केली.
रामचंद्र यादव
तुमचे ज्ञान वाढवण्यासाठी वाचा.
