माह लाका बाई (७ एप्रिल १७६८ - ऑगस्ट १८२४), जन्म नाव चंदा बाई, आणि कधीकधी माह लाका चंदा म्हणून ओळखल्या जाणाऱ्या, १८ व्या शतकातील भारतीय उर्दू कवयित्री, गणिका (तवैफ) आणि परोपकारी होत्या ज्या हैदराबादमध्ये राहत होत्या. १८२४ मध्ये, त्या पहिल्या महिला कवयित्री बनल्या ज्यांच्या कामाचा गुलजार-ए-माहलाका नावाचा दिवाण (कविता संग्रह) बनवला होता. हा उर्दू गझलांचा संग्रह मरणोत्तर प्रकाशित झाला होता. त्या अशा काळात राहत होत्या जेव्हा दखनी (उर्दूची आवृत्ती) अत्यंत पर्शियनीकृत उर्दूमध्ये रूपांतरित होत होती. त्यांचे साहित्यिक योगदान दक्षिण भारतातील अशा भाषिक परिवर्तनांची अंतर्दृष्टी प्रदान करते.
माह लाका बाई ही दख्खनची एक प्रभावशाली गणिका होती. हैदराबादचा शासक निजाम याने तिला ओमराह (सर्वोच्च कुलीन) मध्ये नियुक्त केले आणि दरबारात जवळचा सहकारी म्हणून, तिला राज्य धोरणांवर चर्चेत आणि नियुक्त राजनैतिक कामांमध्ये भाग दिला जात असे. भालाफेक, तंबू ठोकणे आणि धनुर्विद्या यात तज्ज्ञ असलेल्या त्या निजाम दुसऱ्यासोबत तीन युद्धे, शिकार मोहिमा आणि कॅम्पिंगमध्ये गेल्या. रक्षक आणि ढोलकी वाजवणाऱ्यांसह ती पालखीतून फिरत असे.
२०१० मध्ये, हैदराबादमधील तिचे स्मारक अमेरिकेच्या संघीय सरकारने दान केलेल्या निधीचा वापर करून पुनर्संचयित करण्यात आली. ह्यामध्ये तिची कबर, कारवांसराई आणि एक मशीद आहे.
माह लाका बाई
एक संपूर्ण मार्गदर्शक तुमच्यासाठी.
