श्योक नदी ही सिंधु नदीची एक उपनदी आहे जी भारतातील उत्तर लडाखमधून वाहते आणि पाकिस्तानमधील गिलगिट-बाल्टिस्तानमध्ये प्रवेश करते. ही अंदाजे ५५० किमी (३४० मैल) लांबीची आहे.
"श्योक" हे नाव बहुधा तिबेटी "शा-ग्योग" पासून आले आहे, ज्यात "शाग" म्हणजे "रेव", आणि "ग्योग" म्हणजे "पसरवणे" यांचे मिश्रण आहे. "रेव पसरवणारा" असा अनुवाद करणाऱ्या ह्या व्याख्येचे भाषिक स्त्रोतांद्वारे समर्थन आहे आणि नदीच्या भू-आकृतिशास्त्रीय वर्तनाचे, विशेषतः पुराच्या वेळी सोडलेल्या रेवच्या विस्तृत साठ्यांचे प्रतिबिंबित करते.
श्योक नदीचा उगम भारतातील लडाख या केंद्रशासित प्रदेशात असलेल्या मध्य रिमो हिमनदीच्या टोकावर होतो. पूर्व काराकोरम पर्वतरांगातील रिमो मुझताघ उपखंडातील शिखरांचा समूह असलेल्या रिमो मासिफ पर्वतरांगावरून ही हिमनदीतून खाली उतरते. तिच्या उगमस्थानाजवळ, श्योक नदी ईशान्येकडून चिप चाप नदीने जोडली आहे, जी तिच्या मुख्य जलप्रणालीचा भाग मानली जाणारी उपनदी आहे.
ही नदी सुरुवातीला डेप्सांग मैदानाच्या पश्चिमेला आग्नेय दिशेने वाहते. या पट्ट्याच्या सुरुवातीला, ईशान्येकडून गलवान नदी हिला मिळते. पुढे खाली जाताना, पूर्वेकडून चांग चेन्मो नदी तिला जोडते आणि नंतर पॅंगोंग पर्वतरांगांना भेटते. तेथे, ते एक विस्तृत व्ही-आकाराचे वळण घेते, तिची दिशा उलट करते आणि तिच्या सुरुवातीच्या मार्गाच्या जवळजवळ समांतर मार्गाने वायव्येकडे वाहते. अनेक निरीक्षकांनी नोंदवलेले हे ह्या नदीचे एक वैशिष्ट्य आहे.
वायव्येकडे पुढे जात, नदी श्योक गावाजवळून वाहते आणि एका विस्तीर्ण दरीत प्रवेश करते जिथे ती सियाचीन ग्लेशियरमधून उगम पावणारी एक प्रमुख उपनदी नुब्रा नदीला मिळते. हा संगम डिस्किटच्या वायव्येस असलेल्या लकजुंग गावाजवळ होतो.
श्योक नदी शेवटी केरीस येथे सिंधु नदीत विलीन होते, जे स्कार्दूच्या आग्नेयेस अंदाजे ४० किमी (२५ मैल) आहे. उगमस्थानापासून सिंधु नदीच्या संगमापर्यंत नदीची एकूण लांबी अंदाजे ५५० किमी (३४० मैल) आहे.
श्योक नदी
एका नवीन दृष्टिकोनातून पहा.
