कागज के फूल हा १९५९ चा भारतीय हिंदी भाषेतील प्रणय-नाट्य चित्रपट आहे जो गुरू दत्त यांनी निर्मित आणि दिग्दर्शित केला होता, ज्यांनी वहिदा रहमान यांच्यासोबत या चित्रपटात मुख्य भूमिका देखील साकारली होती. हा सिनेमास्कोप पद्धत वापरणारा पहिला भारतीय चित्रपट आहे आणि दत्त यांनी अधिकृतपणे दिग्दर्शित केलेला शेवटचा चित्रपट आहे. याने भारतीय चित्रपटसृष्टीत तांत्रिक क्रांती घडवली आणि तो काळाच्या पुढे असल्याचे मानले जाते.
हा चित्रपट बॉक्स ऑफिसवर आपटला होता कारण त्याच्या विषयामुळे तो लोकांना आवडला नव्हता, परंतु नंतर १९८० च्या दशकात तो एक कल्ट क्लासिक म्हणून पुनरुत्थित झाला. त्याच्या अपयशाचा, समीक्षक आणि व्यावसायिक दोन्ही बाजूंनी, गुरू दत्तवर गंभीर परिणाम झाला आणि त्याचा स्टुडिओ उद्ध्वस्त होण्याच्या मार्गावर आला. त्यानंतर दत्तने कधीही अधिकृतपणे चित्रपट दिग्दर्शित केला नाही.
चित्रपटाचे संगीत एस.डी. बर्मन यांनी दिले होते आणि गीते कैफी आझमी आणि शैलेंद्र यांनी लिहिली होती. आज कागज के फूल हा अनेक चित्रपट शाळांमध्ये अभ्यासक्रमाचा एक भाग आहे. हा भारतात बनवलेला सर्वोत्तम आत्म-प्रतिबिंबित करणारा चित्रपट मानला जातो.
कागज के फूल
या विषयावर तज्ञ बना.