द चेरी ऑर्चर्ड हे रशियन नाटककार आंतोन चेखव यांचे शेवटचे नाटक आहे. १९०३ मध्ये लिहिलेले, ते प्रथम झ्नानीये (पुस्तक दोन, १९०४) यांनी प्रकाशित केले, आणि त्याच वर्षी सेंट पीटर्सबर्गमध्ये एएफ मार्क्स पब्लिशर्स द्वारे स्वतंत्र आवृत्ती म्हणून प्रकाशित झाले. १७ जानेवारी १९०४ रोजी, कोन्स्तांतिन स्त्नानिस्लावस्की दिग्दर्शित निर्मितीमध्ये ते मॉस्को आर्ट थिएटरमध्ये सुरू झाले. चेखवने नाटकाचे वर्णन विनोदी म्हणून केले होते, ज्यामध्ये काही प्रहसनाचे घटक होते, जरी स्त्नानिस्लावस्कीने ते एक शोकांतिका म्हणून हाताळले होते. हे नाटक चेखव यांच्या चार उत्कृष्ट नाटकांपैकी एक म्हणून ओळखले जाते, तसेच द सीगल, थ्री सिस्टर्स आणि अंकल वान्या हे नाटक देखील त्यात समाविष्ट आहे.
हे नाटक एका खानदानी रशियन जमीनदाराभोवती फिरते जी तिच्या कुटुंबाच्या इस्टेटमध्ये परत येते आणि कर्ज फेडण्यासाठी तिचा लिलाव होतो. ह्यामध्ये एक मोठी आणि सुप्रसिद्ध चेरीची बाग आहे. ती एका माजी गुलामाच्या मुलाला इस्टेट विकण्याची परवानगी देते; व नाटकाच्या शेवटी चेरीची बाग तोडल्याचा आवाज ऐकून कुटुंब निघून जाते. ही कथा सांस्कृतिक निरर्थकतेचे विषय सादर करते - अभिजात वर्गाचे आपला दर्जा टिकवून ठेवण्याचे निरर्थक प्रयत्न आणि भांडवलदार वर्गाचे त्यांच्या नवीन सापडलेल्या भौतिकवादात अर्थ शोधण्याचे प्रयत्न. हे २० व्या शतकाच्या शेवटी रशियामधील सामाजिक-आर्थिक शक्तींचे नाट्यमय चित्रण करते, ज्यामध्ये १९ व्या शतकाच्या मध्यात गुलामगिरीचे उच्चाटन झाल्यानंतर मध्यमवर्गाचा उदय आणि अभिजात वर्गाच्या सत्तेचा ऱ्हास यांचा समावेश आहे.
द चेरी ऑर्चर्ड
थोडक्यात पण महत्त्वाचे.
