कृत्रिम दातांना कवळी असे म्हणतात. वयपरत्वे दात दुखू लागतात, अनेकदा ते हलून पडून जातात. विविध उपचारांनी ते दुरूस्त करता येत नाहीत. अशावेळी, कृत्रिम दात वा कवळी लावण्याचा प्रयोग केला जातो. दात नसल्यामुळे हिरड्यांची व त्याखालील हाडांची झीज होते. कवळी मुळे हाडांची व हिरड्यांची झीज मोठ्या प्रमाणात कमी होते. कवळी बसवून चर्वण करण्याची त्या दाढेची ताकद कमी असते. त्यामुळे घास चावून खाताना अशा रुग्णांना त्रास होतो. दात पडायला आले की सहा महिन्यांत सर्वच दात काढून कवळी बसवणे चांगले असे काही मानतात तर् काही दंतवैद्य जसे दात पडतील तसे एक एक दात बसवून झिज रोखावी असे म्हणतात.
कवळीची कालमर्यादा साधारणत: पाच ते सात वर्षे असते. त्यानंतर नवीन कवळी बसवणे गरजेचे असते. कारण हिरड्यांचा आकार काही वर्षांनंतर बदलतो. कवळी कृत्रिम पदार्थापासून बनवलेली असते. पाच ते सात वर्षांनंतर कृत्रिम पदार्थांचे गुणधर्म बदलतात. तसेच त्या कृत्रिम कवळीची कार्यक्षमता कमी होते.
डेन्चर (ज्याला खोटे दात असेही म्हणतात) हे कृत्रिम उपकरणे आहेत जी गहाळ दात बदलण्यासाठी बनवली जातात, ज्यांना तोंडाच्या पोकळीच्या सभोवतालच्या मऊ आणि कठीण ऊतींनी आधार दिला जातो. पारंपारिक डेन्चर काढता येण्याजोगे असतात (काढता येणारे आंशिक डेन्चर किंवा पूर्ण डेन्चर). तथापि, अनेक डेन्चर डिझाइन आहेत, ज्यापैकी काही दात किंवा डेंटल इम्प्लांट (फिक्स्ड प्रोस्थोडॉन्टिक्स) वर बंधन किंवा क्लॅस्पिंगवर अवलंबून असतात. डेन्चरच्या दोन मुख्य श्रेणी आहेत, फरक म्हणजे ते मॅन्डिब्युलर आर्चवर बसतात की मॅक्सिलरी आर्चवर.
कवळी
याबद्दल तुम्हाला सर्वकाही माहित आहे का?